اولین گام و اقدام هر رسانه ، رساندن پیام خود به مخاطبان هرچه بیشتر است ، پر قدرت ترین و با نفوذترین رسانه ها در سطح جهان، پر مخاطب ترین آن ها هستند ، همه تلاش های یک رسانه رسیدن به هدف غایی خود یعنی اقناع مخاطب در جهت جهان بینی خود است ، طبیعی است که هر رسانه عام ، فراگیر و معروفی ، چه در سطح ملی و چه بین المللی ، اهداف ، اولویت ها و رویه هایی تدوین و تنظیم شده ای داردکه فرا راه آن قرار داده شده ، توسط قانون یا نهادهای تعریف شده بالا دستی، و رسانه ای موفق است که اولا سعی کند ، مخاطبانش را حفظ کند ، بر تعداد آن ها بیافزاید ، یعنی کاری کند ، شیوه ای را برگزیند که ضمن پاسخ به سلایق متنوع مخاطبان ، ارتباط و تعاملش پایدار و پویا بماند ، طبعا می بایست بالاترین راهبرد برای هر رسانه عام ، فراگیر و ملی حفظ و توسعه منافع ملی کشور باشد .برای رسیدن به این هدف شناخت بهتر مخاطبان ، درک خواسته های آنان ، همراهی با آنان در این مسیر از جمله اقدامات موثر است .
مخرب ترین کار یک رسانه حرکت در جهت خلاف و عکس محورهایی است که بر شمردیم و در راس آن ها بی توجهی به خواست و توقعات مخاطبان است ، از این بدتر ایستادگی در برابر علایق و خواست مخاطبان است . با کمال تاسف اینک صدا و سیما در بسیاری زمینه ها در برابر خواست مخاطب ایستادگی می کند ، بسیاری از افرادی که نه تنها از محبوبیت نزد افکار عمومی برخوردار نیستد بلکه در مواردی مورد تنفر اکثریت و افکار عمومی مردم هستند ،به طور مکرر در برنامه های صدا و سیما دعوت می شوند ، این شیوه کار یا به دلیل عدم شناخت دست اندر کاران است یا ،افرادی در میانه آن مجموعه قصد دارند تا با اینگونه رفتارها تتمه اعتبار رسانه صدا و سیما را برای همیشه از بین ببرند ، در سال های اخیر بارها مسولان صدا و سیما خود به ریزش مخاطبان برنامه های رادیو تلویویزیون اشاره کرده اند ، با این همه راهی که در پیش گرفته اند ،نه تنها مسیری جبران کننده و نجات دهنده و آشتی با قشرهای مختلف مردم نیست بلکه نوعی خود زنی مستمر است .
فصل خبری اخیر و اخبار ، تبعات و تحلیل های متعاقب تجاوز و حمله نظامی رژیم متجاوز اسراییل به ایران یکی از فشرده ترین روزهای کاری اخبار صدا و سیما بود . صدا و سیما در همین حال با توجه به تهاجم و تعرض و حمله به ساختمان شیشه ای مرکز پخش اخبار شبکه خبر شرایط فوق العاده ای را تحمل کرد ، در طول جنگ تحمیلی رژیم بعثی عراق علیه ایران بارها صدا و سیما مورد تهدید قرار گرفت ، تعدادی از ساختمان ها و مراکز صدا و سیما در استان های مرزی نیز مورد تعرض قرار گرفت ، اما هیچگاه صدا و سیمای مرکز ، در تهران به طور مستقیم مورد حمله قرار نگرفت و آسیب ندید . از این فشارهای وارده و تلاش های مجموعه صدا و سیما که بگذریم ، شرایط جنگی ناگهانی نشان داد که صدا و سیما در بسیاری از زمینه ها اعم از سخت افزاری و نرم افزاری نیاز به بازبینی ، اصلاح و بازسازی دارد ، برخی از این ضرورت ها را بر می شمریم.
-- قبل از هرچیز مجموعه مدیریت صدا و سیما باید بداند که برای انعکاس و هماهگنی یک رویداد مهم ، ناگهانی و ملی ، می بایست پیش بینی ، برنامه ریزی و تدارک ین ملی داشته باشد ، گرچه این سازمان با داشتن داعیه ملی نیاز به رفتار و تعاملی ملی در همه دوران ها دارد ، نا گفته پیداست که در یک امر ملی ، عمومی که حیثیت و اعتبار کشور در میان است ، می بایست همه اقدامات ، برنامه ریزی ها و مواضع نیز ملی ، سراسری و همگانی باشد .
-- بر اساس آنچه که گفته شد ، می توان مدعی شد که صدا و سیما در وهله اول غافلگیر شد . در لحظات ابتدایی حمله اسراییل به تهران و شهرستان ها ، پوشش خبری و تحلیلی به هنگام و مسلط نبود . حضور شخص معاون سیاسی صدا و سیما در استودیوی خبر حرکت مثبتی بود ، ولی او نتوانست به جز تحلیل های روتین و تکراری همیشگی نکته جدیدی به بیننده ارایه دهد و قدری از ابهامات ایجاد شده بکاهد ، علاوه این خبرها ها نیز به موقع اعلام نمی شدند .
موضوع آنقدر گسترده و به لحاظ فراگیری و دربرگیری مخاطبان برای مردم کشور مهم بود که با پیام رسانی ها و گزارش های ناقص مردم از چهار گوشه کشور ، در کنار ابهام زدایی های حداقلی ، ابهامات و سوالات متعدد دیگری مطرح می شد . ارتباط نزدیک و تعریف شده از قبل با دستگاه های مسول و نیز حضور شهروند خبرنگاران امین در حوزه جغرافیایی تحت پوشش ، می تواند کارساز باشد .
--صدا و سیما طی روزهای تهاجم اسراییل و بعد از آن جز در مواردی نادر همچنان از لیست افراد معتمد و بسیار تکراری خود استفاده کرد ، این نوع نگاه آن هم برای زمانی که اکثریت مردم با طیف های مختلف فکری و عقیدتی ذهنی آماده برای دفاع از میهن و نشانه های قوی همبستگی ملی در برابر دشمن دارند ، ناپسند و غیر حرفه ای است.
به یمن دیرینه بودن بسیاری از عوامل و عناصر وحدت و انسجام ملی در ایران ، کشور بزرگ و پر افتخار ما با وجود پستی و بلندی های فراوان تاریخی و مداخلات خارجی و علیرغم اشکالات و اشتباهات و ضعف های گاه و بیگاه حاکمیتی توانسته و می تواند ، در سختی ها و بحران های مختلف سرفراز بیرون آید . کمتر کشوری در جهان کنونی از سابقه ، تجربه و همزیستی طولانی اقوام در ایران برخوردار است . عامل مدیریت قطعا برای اداره کشورها مهم و تعیین کننده است ، به ویژه دیپلماسی قدرتمند برای پیگیری اهداف و به دست آوردن حد اکثر منافع بریا کشور در صحنه و پهنه بین المللی و در رقابت با قدرت های مختلف با منافع بعضا متضاد ، با این وجود ، اکر زمینه های تاریخی برای رسیدن یا حفظ وحدت ملی وجود نداشته باشد ، صرفا با پروپاگاندا و به ضرب و زور تبلغ و هیاوهو و هزینه کردن نمی توان وحدت آفرینی کرد ، کشورهای متعددی ، بعداز فروپاشی شوری به عنوان بزرگترین دگرگونی جغرافیای سیاسی دهه های اخیر سربلند کردند و اینک بنای آفرینش دولت ملت های تازه شکل یافته دارند ، البته با پشتیبانی و کمک تبلیغات و ساختن روایت ها و مفاهیم ملی و تاریخ سازی برای نسل های آینده !
ملت رشید ایران به اتکای باورهای عمیق ملی ، ایران دوستی ، آداب و رسوم و زبان و عقیده و دغدغه ها و آرمان های مشترک بیش از همه در بحران ها و مواجهه با دشمنان و طمع ورزان به گواه تاریخ رویارویی و مقابله خوبی از خود نشان داده اند ، که به لحاظ تاریخی سرمایه ای برای ایران و ایرانیان است . امیدواریم و اطمینان داریم این بار نیز در مقابله با تجاوزات و مطامع رژیم اسراییل به عنوان ، یاغی ترین و ننرترین عنصر سیاسی در صحنه بین املل پیروز باشند .