معلوم نیست از کی ، کجا و چرا تعدادی از نمایندگان و برخی دیگر از تریبون داران دایما با بد اخلاقی و تند خویی منظور نظرشان را در ملا عام و تریبون های عمومی و رسانه های دور برد اعلام می کنند ؟
نماینده ای که باشروع صحبت حتی قبل از بیان مقدمه با عصبانیت کلام و سخنش را آغاز می کند ، اگر شنونده و مخاطبی با ادبیات و رویه این افراد آشنا نباشد ، فکر می کند ، گوینده در منزل یا در مسیر رسیدن به مجلس درگیر دعوا و جر و بحثی بوده و هنوز بر اعصابش مسلط نگشته است ؟!، اما افرادی که قدری در سالهای اخیر ،به این بیانات توجه داشته و کمابیش دنبال کرده اند ، توجه دارند که این شیوه بیان ، از ابتدا جزو فرهنگ برخی بوده و یا شده ، سخنرانی با فریاد و به کارگیری الفاظ تند ، مثل غلط می کند ، یا نادان ، سرسپرده و . . . بحث و اعلام نظر می کنند ، نه با شیوه و منش دیپلماتیک یا زبان معمول و موقر رسانه !.شاید در مقام بحث و نقد و دفاع بعضی بگویند نماینده در بیان نظراتش آزاد است ، ولی جایی ننوشته و اعلام نشده که نماینده قبل از بررسی ها جامع در بیان هرگونه توهین یا اتهامی به دیگران هم آزاد است ، بگذریم که بنابر آمار و ارقام اعلامی اکثریت قاطع مردم این نمایندگان را نمی شناسند و طبعا رایی هم به ایشان نداده اند ، از ان می گذریم چون در هر صورت بنابر سازکار موجود ، این افراد نماینده شناخته می شوند ، البته بعضی منبری ها هم همین رویه را در منابر و تکایا که جایگاه وعظ و ادب و اخلاق است با کمال تاسف دنبال می کنند .
در همین روزها شاهد بیاناتی توسط برخی از نمایندگان بوده ایم که با هیچ منطق و چهارچوب اطلاعاتی و امنیتی سازگار نیست ، یکی از ضرورت داشتن بمب اتم و نزدیک بودن به آن ، دیگری آزمایش موشک قاره پیما طی روزهای گذشته سخن گفته است ، موضوعی که هیچکدام از فرماندهان عالیرتبه نظامی یا مقامات ذیربط اجرایی بیان نکرده اند ، واقعا اگر چنین چیزی واقع شده باشد و ضرورت به اعلام داشته باشد ، فرماندهان و مسولان ذیربط مگر از اعلام و بیان آن ها عاجز اند؟و همه منتظرند که فلان نماینده که تخصصی یا نمایندگی در این گونه موضوعات تخصصی ندارد بیاید و چنین موضوعی را بیان کند ؟
چرا یک تحلیگر ، فعال سیاسی یا رسانه ای که در گویش یا نوشتار، نکته ای با ده ها اگر و اما ، آن هم از دید و نگاه شخصی خود و نه اعلام یک اقدام و عملیات در سطح ملی و جایگاه رسمی ، نکته ای بیان می کند ، به او تذکر داده میشود ولی سایرین به ویژه تریبون دارانی که اشاره کردیم از هر گونه دریافت تذکر و یا پاسخگویی مصون هستند ؟، حتی وقتی بعضی از گفته ها و ادعاهایشان غلط و غیر واقع از آب در می آیند ، از پیشگاه مردم عذرخواهی نمی کنند ؟.
متاسفانه تعداد این گونه اعلام ها و بیانات نا صواب کم نیستند ، حد اقل شورایعالی امنیت ملی کشور می تواند در این گونه موارد پیگیر و متذکر باشد .سالیان درازی است که عده ای از هموطنان ما به ویژه در محدوده سیستان و بلوچستان و نیز تعدادی در استان کرمان فاقد شناسنامه مانده اند و این مشکل ، به شکل عجیبی چون گروه کور رفع و رجوع و حل وفصل نمی شود . به قول مردم که این روزها تحت تاثیر گرانی های پی در پی و مستمر می گویند این یک قلم جنس چه ربطی به آمریکا و نرخ ارز و تحریم دارد .؟ حد اقل شناسنامه دار نبودن عده ای مردممان را که دیگر نمی توان گردن گردن آمریکا و سیاست هایش علیه ایران انداخت ، کلیپی را در رسانه های خبری دیدم که در آن چهره غمگین مادر و صورت گریان کودک بلوچ را پس از مراجعه به مدرسه و ناکام ماندن در ثبت نام نشان نشان میداد ، تصویری دردناک و آزاردهنده برای هر ایرانی وطن دوست و با فرهنگ،معظل بی شناسنامه بودن جمعی از هم وطنان قدیمی است و سالیان درازی است که عده ای با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند ، قبلا از نیز در سفرهای مسولان کشوری به مناطقی مانند ، سیستان بلوچستان و کرمان ، در برخورد با این قضیه قول پیگیری و رفع مشکل را داده بودند ، ولی بنابر گزارش های گاه و بیگاه ، هنرمند مردمی جناب پرویز پرستویی و پهلوان رسول خادم که در قالب همیاری و کمک به مردم محروم عازم مناطق مختلف کشور می شوند ، در کنار فقر مادی و نارسایی ها محیطی و اجتماعی برای مردم این مناطق ، بی شناسنامه بودن جمعی از آنان بار سنگین و مشکل بزرگتر زندگی شان شده است ، مشکلی که فرزندان آنان را از هر امکانی برای تحصیل ،رشد آموزشی و فرهنگی باز می دارد و باعث تبعیض شدید و عجیب برای آنان می گردد .
چگونه است که رییس سازمان ثبت احوال کشور نمی تواند برای به رفع این مشکل ، طی پروسه ای برنامه ریزی شده و به نحوی بطور زیر بنایی حل و فصل کند ، چرا گزارش نمی دهد و سایر دستگاه های ذیربط را به همراهی و پشتیبانی نمی خواند و اگر لازم است ،از ریاست جمهور کمک بگیرد ، ازتوان و حمایت قوه قضاییه بهره نمی برد ؟
چگونه است که وزیر آموزش و پرورش تا حل کامل مشکل نو دانش آموزان نمی تواند با مسولیت خود و بطور موقت اجازه تحصیل به دانش آموز ایرانی بدهد ، چگونه کودکان اتباع بیگانه سالیان دراز از این تصمیمات و اقدامات ضربتی و تمهیدات فوری بهره برده و تحصیل کرده اند، ولی کودک لازم التحصیل ایرانی که آینده ساز این مرز و بوم و ماندگار و تلاشگر برای خود و هموطنانش است ، در حسرت شناسنامه و گواهینامه و، ، عمری می ماند ، خود ناراحت و ناراضی و احساس تبعیض و تحقیر در مقایسه با هم سن ها و هم نسل ها و کشور نیز از بعضی خدماتش همچون خدمت سربازی برای پسران و توان فکری و اندیشه و سازندگی همه پسران و دختران بی شناسنامه متضرر و بی بهره خواهد ماند گاهی برای درک شرایط و انتظارات دیگران ، لازم است مسول محترم فرزندان و خانواده خود را جای خانواده کودک مشتاق تحصیل و محروم از امکان ثبت نام بگذارند .
معلوم نیست از کی ، کجا و چرا تعدادی از نمایندگان و برخی دیگر از تریبون داران دایما با بد اخلاقی و بی ادبی منظور نظرشان را در ملا عام و تریبون های عمومی و رسانه های دور برد اعلام می کنند ؟
نماینده ای که باشروع صحبت حتی قبل از بیان مقدمه با عصبانیت کلام و سخنش را آغاز می کند ، اگر شنونده و مخاطبی با ادبیات و رویه این افراد آشنا نباشد ، فکر میکند ، گوینده در منزل یا در مسیر رسیدن به مجلس درگیر دعوا و جر و بحثی بوده و هنوز بر اعصابش مسلط نگشته است !، اما افرادی که قدری در سالهای اخیر ،به این بیانات توجه داشته و کمابیش دنبال کرده اند ، توجه دارند که این شیوه بیان ، از ابتدا جزو فرهنگ برخی بوده و یا شده ، سخنرانی با فریاد و به کارگیری الفاظ تند ، مثل غلط می کند ، یا نادان ، سرسپرده و . . . بحث می کنند و اعلام نظر می کنند ، نه با شیوه و منش دیپلماتیک یا زبان معمول و موقر رسانه !.شاید در مقام بحث و نقد و دفاع بعضی بگویند نماینده در بیان نظراتش آزاد است ، ولی جایی ننوشته و اعلام نشده که نماینده قبل از بررسی ها جامع در بیان هرگونه توهین یا اتهامی به دیگران هم آزاد است ، بگذریم که اکثریت قاطع مردم الا چند درصد ، حداکثر ده درصد به این جماعت با عنوان نمایندگی اعتنا ندارند و نمی شناسند ، از ان می گذریم چون در هر صورت بنابر سازکار موجود ، این افراد نماینده شناخته می شوند ، البته بعضی منبری ها هم همین رویه را در منابر و تکایا که جایگاه وعظ و ادب و اخلاق است با کمال تاسف دنبال می کنند .
در همین روزها شاهد بیاناتی توسط برخی از نمایندگان بوده ایم که با هیچ منطق و چهارچوب اطلاعاتی و امنیتی سازگار نیست ، یکی از ضرورت داشتن بمب اتم و نزدیک بودن به آن ، دیگری آزمایش موشک قاره پیما طی روزهای گذشته سخن گفته است ، موضوعی که هیچکدام از فرماندهان عالیرتبه نظامی یا مقامات ذیربط اجرایی بیان نکرده اند ، واقعا اگر چنین چیزی واقع شده باشد ، فرماندهان و مسولان ذیربط مگر از اعلام و بیان آن ها عاجز اند؟و همه منتظرند که فلان نماینده که تخصصی یا نمایندگی در این گونه موضوعات تخصصی ندارد بیاید و چنین موضوعی را بیان کند ؟
چرا یک تحلیگر ، فعال سیاسی یا رسانه ای که در گویش یا نوشتار، نکته ای با ده ها اگر و اما ، آن هم از دید و نگاه خود و نه اعلام یک اقدام و عملیات در سطح ملی ، نکته ای بیان می کند ، به او تذکر داده میشود ولی سایرین به ویژه تریبون دارانی که اشاره کردیم از هر گونه تذکر و یا پاسخگویی مصون هستند ، حتی وقتی بعضی از گفته ها و ادعاهایشان غلط و غیر واقع از آب در می آیند ، از پیشگاه مردم عذرخواهی نمی کنند ؟.
متاسفانه تعداد اعلام ها و بیانات نا صواب کم نیستند ، حد اقل شورایعالی امنیت ملی کشور میتواند در این گونه موارد پیگیر و متذکر باشد .