هر روز ما متفاوت از دیروز است ، ما هم اگر متفاوت نشده باشیم ، دور و اطراف و زمان و زمانه متفاوت میشوند ، اما گاهی در مقام مقایسه بعضی مقاطع نسبت به زمان مشابه خیلی متفاوت تر بنظر میرسند ، مثل بارش های سنگین و سیل در مرداد ماه که استثنا هستند .
۱-- این روزها دقیقا یکسال از استقرار دولت سیزدهم میگذرد و به قول رسانه ای ها ماه عسل دولت جدید تمام شده و نوبت نقد و بررسی کارکردها و سیاست هاست .گرچه به دلیل شرایط موجود زودتر شروع شده است .
۲- -در مرداد ماه سال قبل با توجه به روزهای پایانی دولت دوازدهم و مصوبه مجلس عملا پیگیری های تیم قبلی مذاکره پیرامون برجام متوقف شد .
۳ --طی یکسال گذشته در عمل اتفاق جدیدی بابت مذاکره نیافتاده و آنقدر به قول مردم کوچه و بازار ، شل کن ، سفت کن پیشامد که برجامی که روزی توافقش به نظر مردم و کارشناسان امید بخش بود ، دیگر رنگ و بوی قبلی را ندارد ، حتی در صورت توافق طرفین مذاکره ، برای اینکه در عمل چیزدستاورد عمده ای نصیب مردم نخواهد شد، بعضی این وضعیت را مطلوب تیم جدید و دولت جاری تعبیر کرده اند ، چون مسولان فعلی در دولت قبل منتقدین و مخالفین برجام و تیم مذاکره بودند ، برخی نیز این وضعیت را ناشی از سیاست های فریبکارانه دولت های غربی و رضایت باطنی چین و روسیه میدانند ، چون در این وضعیت منافعی نصیب همه آنها میشود .
۴-- بارش های سنگین و جاری شدن سیل در استان های مختلف با مجموعا حدود ۱۰۰ نفر جان باخته و چند هزار میلیارد تومان خسارت از عجایب و استثناهای مرداد ماه در بعضی مناطق کشور طی ۵۰ سال اخیربود .
۵-- بارش های سنگین و جاری شدن سیل یکبار دیگر ضعف زیر ساخت های کشور در بخش های مختلف از جمله کشاورزی ، مهار و هدایت روان آب ها و نیز ضعف امکانات بررسی و پیش بینی های سازمان هواشناسی کشور را بیش از پیش آشکار ساخت . در خبرهای مربوط به سیل های پی در پی مناطق مختلف خلا های زیادی هویدا شد ، مثلا در بررسی شرایط منطقه اصطهبانات که سیل مهیبی آمد و تلفات سنگین انسانی و مادی در پی داشت معلوم شد که به اندازه کافی ایستگاه های سنجش شرایط آب و هوایی در منطقه نبوده است ، گرچه گفته شد که با وجود اعلام هشدار کلی قبل از وقوع حادثه ، امکان نقطه یابی دقیق بارش ها هیچگاه وجود نداشته است .
۶ -- تحلیل های کارشناسی قوی تر و همه جانبه ای ، برای توضیح پدیده بارندگی شدید و سیل اخیر در مناطق مختلف کشور مورد نیاز است . به نظر میرسد آنچه که طی ، یکی دو هفته اخیر گفته شده ، اقناع کافی در جامعه به وجود نیاورده است ، برای مثال بارندگی های استان یزد که به نظر کارشناسان در ۷۰ سال گذشته بی نظیر بوده است هیچگاه توضیح داده نشد که چگونه یک گوشه شهر میزان بارندگی اش حدود ۸۳ میلیمتر شده ( محدوده راه آهن ) که ۲۰ میلیمتر از میزان میانگین بارش سالانه یزد بالاتر بوده است ، در عین حال طی این بارش ها ( ۳ تا ۱۰ مرداد ماه ) مناطقی هم وجود دارند که جمع بارندگی در آن ها به ۵ میلیمتر هم نرسیده است .
۷ -- مردادماه امسال مرادف بود با محرم و برگزاری مراسم عمومی و سراسری تاسوعا و عاشورای حسینی ، مردم همانند همه سالهای گذشته با همان شور و اشتیاق به عزاداری و برگزاری مراسم پرداختند ، اما گرانی های فوق العاده گوشت و مواد غذایی در سال جاری بطور محسوسی بر میزان نذورات ، قربانی ها و پذیرایی از مردم تاثیر گذاشته بود ، برخی از صنوف بازار کساد گوشت و محصولات غذایی را اعلام کردند و گفتند که بازار مثل سالهای قبل انتظار گرم شدن فصل فروش و توزیع را داشت ،اما اینگونه نشد .
رسمست هرکه داغ جوان دید ، دوستان رافت برند حالت آن داغ دیده را
یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفا ،وان یک زچهره پاک کند اشک دیده را
آن دیگری بر او بفشاند گلاب و شهد ، تا تقویت کند دل محنت کشیده را
یک جمع دعوتش به گل بوستان کنند تا برکنندش از دل خار خلیده را
جمع دگر برای تسلای او دهند، شرح سیاه کاری جرخ خمیده را
القصه هرکسی به طریقی ز روی مهر ،تسکین دهد مصیبت بر وی رسیده را
آیا که داد تسلیت خاطر حسین ؟ چون دید نعش اکبر در خون تپیده را
آیا که غمگساری و انده بری نمود ، لیلای داغ دیده زحمت کشیده را
بعد از پسر دل پدر آماج تیر شد ،آتش زدند لانه مرغ پریده را
یکی از دوستان قدیمی ما و از بازنشستگان صدا و سیما ، شرح مراجعه به مجموعه زیباکنار سازمان ، برای یک شب اقامت و نوع برخورد عجیب ، بدیع و متفاوت عوامل مجموعه با خود را در یک گروه واتساپی متشکل از تعدادی از بازنشستگان و کارکنان صدا و سیما شرح داده است . با اجازه آن دوست محترم ، مطلب او را عینابرای اطلاع سایر عزیزان و ملاحظه احتمالی مدیران ذیربط در صدا و سیما به اشتراک میگذارم .
سلام دوستان
پنجم مرداد با هماهنگی قبلی که زحمت آنر یکی از عزیزان ( جناب علیمرادی ) کشید به هنگام اذان مغرب به اقامتگاه زبیا کنار برای یک شب اقامت (پس از ۲۰ سال) مراجعه کردم .قرار بود همراه پسرم باشم اما میسر نشد و تنها رفتم .همکار حراست در ورودی مجموعه پس از چند تماس تلفنی و احراز هویت و مطمئن شدن از اینکه نام من در لیست مهمانان قرار دارد اقدام به صدور کارت ورود کرد ولی ناگهان گویا تغییر عقیده داد، اما برای آنکه من متوجه نشوم از من خواست به خودرو خود بروم و منتظر باشم تا ایشان کارت ورود را صادر و برایم بفرستد .
بعد از دقایقی ،نگهبان راه بند از طرف ایشان پیغام آورد که متاسفانه شما حق ورود ندارید .
مجددا به نگهبانی و فرد مزبور مراجعه کردم و دلیل ممنوعیت را جویا شدم .گفت شما قرار بود با پسرتون بیاین اما تنها اومدین و ورود میهمان مجرد ممنوع هست .
ابتدا گمان بردم که علت ممانعت از ورود مجردها به مجموعه ،به خوشگذرانی و امورات اخلاقی و از این قبیل موارد بر میگردد.
همکار حراستی وقتی با گلایه طنز آمیز و توضیحات من در مورد بیخطر بودنم در امورات معقول روبرو شد گفت موضوع به مسائل اخلاقی ربط ندارد بلکه تنها بودن افراد هم سن و سال شما خطر آفرین است و اگر اتفاقی برایتان بیفتد برای مجموعه مسئولیت دارد و اضافه کرد که چندی پیش یکی مثل شما اینجا مرد !؟
گفتم همکار محترم ، اگر تا قبل از این برخورد ، احتمال مردن من امشب در اینجا ۵۰ درصد بود اما حالا این وقت شب خسته و کوفته و غریب، با آواره کردنم حتما از پا در خواهم آمد .گفت المامور المعذور .
خواستم با ذکر آنچه گذشت از فرصت استفاده کنم و از این همه توجه و کرامتی که در سازمان ما نثار بازنشسته ها میشود صمیمانه از امور رفاهی و صدر تا ذیل مدیران و همکاران متولی در زیبا کنار و در امور رفاهی سازمان صمیمانه تشکر و دعای خیر بازنشستگان را بدرقه راهشان کنم .
اما یادآوری و تذکر چند نکته در این خصوص
-- صدا و سیما خود را یک سازمان فرهنگی و دانشگاه عمومی میداند ، احتمالا مدیران مجموعه زیبا کنار حد اقل بیننده شبکه های خودمان نیستند تا از صبح تا شب ، به نصایح و تاکیدات آن ها به رعایت حرمت بزرگترها ، تکریم از سالمندان و اخلاق مداری توجه کرده باشند ، تا حتی اگر بخشنامه نا صیحیح و فرمان خام مدیری برایشان صادر شده ، حداقل آداب مواجهه محترمانه با یک همکار خسته و از راه رسیده را بدانند و رعایت کنند و بدانند که همکارمراجعه کننده در استفاده و بهره برداری از این مجموعه ها همان حق و همان سهمی دارند که سرپرستان موقت و گذری آن مجموعه دارند ، گرچه امثال من بعد از ۲۰ سال مراجعه میکنند و برخی از آنان از گرد راه نرسیده مقیم و مجاور شده اند.
-- قانون یا دستورالعمل ممنوعیت اقامت فردی یک بازنشسته در هتل ها ، اماکن اقامتی ، مهمان پذیرها مگر وجود خارجی دارد ؟ واقعا اگر قرار باشد چنین رویه در جهان معمول شود ، هیچ هتلی ، اقامتگاهی نمی بایست ، اجازه ورود افراد تنها به مجموعه خود بدهند ، چرا که پایان عمر هیچ انسانی مشخص نیست ، چه تضمینی وجود دارد که هر کسی زنده بودن خود را در روز بعد قطعی بداند .
-- جالب است که در صدا و سیما تا یکسال پیش مدیران و بعضا کارکنانی بودند که ۱۳ ، ۱۴ سال برای بازنشستگی تعویق گرفته بودند ،هنوز هم در گوشه کنار کسانی با اختلاف سنی مثلا یکسال از بازنشستگی حضور دارند .چون کارشان جاری است و نامشان بازنشسته نیست ، خطر تنها بودن هنگام اقامتشان مرتفع میشود .؟!
-- شخصا خداوند را سپاس میگویم که در سلامت کامل هستم ، اما شاید فردی از همکاران بیمار به حالت اضطرار و عبوری از آن سامان بگذرد و نیاز به کمک مجموعه رفاهی سازمان خود داشته باشند ، با او چگونه برخورد خواهد شد .در مجموعه ای که از امکانات کامل و خدم و حشم زیاد و حقوق بگیران متعددی برخوردار است و گاه به غیر سازمانی ها هم سرویس میدهد .
-- اگر دغدغه مسولان سازمانی خیلی جدی است ، چرابرای آرامششان، همکار خود را از برخورداری یکی ، دو روز استراحت پس از سال ها محروم میکنند ، راه حل پیدا کنند ،مثلا یکی دو سوییت چند اتاقه که در مجموعه تعدادشان هم کم نیست برای استقرار افراد تنها اختصاص بدهند که دغدغه تنهایی مراجعه کننده و عواقب نگران کننده موضوع از میان برود .