طی یکی دو هفته اخیر بعضی از هنرمندان مطرح خارج نشین به زادگاه و وطنشان ایران بازگشتند و طبق برخی خبرها ، این بازگشت ها در آینده طیفی وسیع تر ازهموطنان ما را در بر خواهد گرفت .
احساس غیر هموطن بودن و درجاتی از غریب بودن در غالب ایرانیان مهاجر از ایران و مقیم شده در سایر کشورها همواره وجود داشته و بعضا این احساس تا پایان زندگی در خارج همراه بوده و می باشد .
دوستی دارم که بیش از پنجاه سال است در انگلستان زندگی می کند ، همسرش انگلیسی است و فرزندانش نیز دآنجا متولذ شده و بزرگ شده اند ، دوست یاد شده در تمام طول زندگی همچنان پاسپورت ایرانی خود را حفظ کرده و حس و حال ایرانی بودنش را محفوظ نگاه داشته است ، در هر زمانی که امکانش فراهم بشود سفری به کشور می کند و به زادگاه و فامیل و همه محلات و مناطقی که ازشان خاطره دارد سر می زند ، همسر و فرزندانش را نیز کاملا با فرهنگ و روسوم و آداب ایرانی آشنا و همراه ساخته است.
کم نیستند ایرانیانی که گرچه در خارج ماندگار شده اند ولی در هر حال به یاد مام میهن و وطن مالوف خود هستند . ا البته معدود افرادی هم هستند که کمتر از این حس و حال برخوردارند .
در هر حال این حرکت و اتفاق را به فال نیک می گیریم ، مسلما آنچه که اتفاق افتاده و در حال اتفاق است ، دو سو و دوضلع دارد ، هنرمندی که خود را آماده برگشت میداند و آمادگی پذیرش شرایط موجود در کشور را دارد ، به ویژه در موقعیتی که کشور در معرض فشارهای مختلف و محاصره سخت اقتصادی آمریکا و هم پیمانان منطقه اش است و تهدیدات آمریکا و اسراییل ادامه دارد . سوی دیگر حاکمیت کشور است که چنین اقدامی را پذیرفته است .
در چنین شرایطی بهتر است ، همگان از شرایط پیش آمده برای اتحاد هرچه بیشتر و تقویت همبستگی و انسجام ملی بهره بگیریم و از بعضی مسایل جزیی و تفرقه افکن پرهیز کنیم. طبعا دستگاه های ذیربط نسبت به مواردی که نیازمند به پیگیری است ،
بازگشت بسیاری هموطنان ایرانی از اقشار مختلف در بحبوحه تجاوزات امریکا و اسراییل به کشورمان نشان خوب و افتخار آفرینی نزد جهانیان بود بود که مقاومت و سرافرازی ملت مقاوم ایران را در زمان مناسب خود به نمایش گذارد، تلاش کنیم این همراهی و مشارکت در همه حوزه ها و اقشار مختلف گسترش پیدا کند .