خوشبختانه چند سالی است که روز میلاد حضرت علی (ع) بعنوان روز پدر نامگذرای شده است و هر سال توجه به این مناسبت بیشتر میشود ، البته روز مادر قبل از این ها جای خود را در مناسبت ها و مراودات پیدا کرده است .
امسال سیزده رجب روز میلاد مولای متقیان و روز پدر مقارن بود با دوم اردیبهشت و روز قبل ان روز اول اردیبهشت بنام روز سعدی نام گذاری شده است ، به همین مناسبت بهتر دیدم چند شعر پدرانه از استاد سخن سعدی شیرازی در اینجا نقل کنم تا هم به مقام پدر اشاره کرده باشیم و هم یادی از سعدی شاعر حکیم و سخن شناس به میان آورده باشیم .
پدر که جان عزیزش به جان رسید چه گفت
یکی نصیجت من گوش دار جان عزیز
به دوست گرچه عزیز است راز دل مگشا
که دوست نیز بگوید به دوستان عزیز
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
ای طفل که دفع مگس از خود نتوانی
هرچند که بالغ شدی آخر توآنی
شکرانه زور آوری روز جوانی
آنست که قدر پدر پیر بدانی
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
بشنو از من سخنی حق پدر فرزندی
گربه رای من و اندیشه من خرسندی
چیست دانی سر دینداری و دانشمندی
آن روا دار که گر بر تو رود بپسندی
همزمان با فرا رسیدن نوروز و بهار، شعری ساده و روان مربوط به سالهای پیش که در دوران دبیرستان با وام گرفتن از شعر سعدی ( بادبهاری وزید از طرف مرغزار )زمزمه کرده بودم نظرم را جلب کرد . چون هم حس و حال بهاری دارد ، هم شور و نشاط جوانی و نیز تداعی گر نوستالژی روزهای خیلی دور است در اینجا میاورم.
نوروزتان پیروز، روزهایتان همیشه بهاری ، بهارتان پایدار باد .
در همه جا ذکر یار از همه یاد بهار
باد بهاری وزید چون ز سر مرغزار دشت خزانی بشد بار دگر لاله زار
طوطی خوش رنگ و رو باز زبان باز کرد بلبل آواز خوان، باز برفت سوی یار
جوش و خروشی دگر، کرد طبیعت به بار بوی خوش فرودین، سوی یمین و یسار
عید بهار و امید در همه جا سر رسید جنگل و کوه و بحار، قمری و طاووس و سار
چهره گل پر فروغ، چهر بتان پر شرار رایحه عطر یار، در در و دشت برقرار
کیست که بی یاد یار، درک نماید بهار در همه جا ذکر یار، از همه یاد بهار