جنگ در هیچ حالتی برای هیچ ملتی مطلوب نیست ، تنها شکل و حالتی از جنگ که طی تاریخ مورد قبول بوده شکل، دفاع است ، دفاعی که برای سرزمین هویت ، فرهنگ ، تمدن و ارزش های اخلاقی و انسانی است .
- خوشبختانه ایران در دو نوبت با آمریکا برای حل و فصل مسایلی که آن ها معتقد بودند وارد گفتگو و مذاکره شد و متاسفانه هر دو نوبت ، طرف مقابل از این فرصت برای حمله به ایران استفاده کرد ، به نظرم این پذیرش گفتگو ، امر بسیار پسندیده ای بود و صلح طلب بودن ایران رانزد افکار عمومی جهان ثابت کرد ، در عین حال پای بند نبودن طرف مقابل را به قواعد و قوانین عرف بین الملل و همه رویه های صلح آمیز به جهانیان نشان داد ، اگر در غیر این شرایط ،جنگی اتفاق می افتاد ، اثبات حقانیت ایران بسیار سخت تر می شد . البته در همین وضعیت هم هیچکدام از کشورها ، جز معدودی، حقانیت ایران را اعلام نکرد ، اما بسیاری از اندیشمندان ، تحلیلگران و جمعیت های مختلف در کشورهای جهان ، این حقانیت را بهتر درک و اعلام کردند .
-- در این وظعیت کشف و تحلیل سناریوهای مختلف قبلی در مورد ایران شفاف و روشن تر شده است . به خوبی اهداف تشدید و توسعه تحریم ها علیه ایران- ترور دانشمندان هسته ای و دانشمندان سایر رشته های تخصصی و استراتژیک در ایران - حمله مستقیم رژیم اسراییل با کمک آمریکا در خرداد و تیرماه به کشورمان و در ادامه راه اندازی آشوب های سیاسی و اجتماعی در کشور برای دسترسی آسانتر به اهداف امپریالیستی مشخص می شود .
پس از مراحلی که برشمردیم ، چون سناریوهای قبلی پاسخ نداد ، طرح تروررهبری و دستیاران و همراهان ایشان در یک حمله همه جانبه و شدید با شرکت امریکا و رژیم صهیونیستی صورت گرفت که طبق بعضی خبرها و تحلیل ها برآوردشان این بود که طی سه ، چهار روز به هم ریختگی سیاسی و آشوب و هرج و مرج اجتماعی سراسر کشور را فرا می گیرد و این دفعه به اهداف پیش گفته شان دسترسی پیدا می کنند . دفاع جانانه نیروهای نظامی و انتظامی و امنیتی و مقاومت و همراهی و در صحنه بودن مردم آن هم زیر آتش مستقیم آمریکا و اسراییل در بیش از دو هفته گذشته از آغاز تجاوز تا کنون ، دشمنان ایران را به نتایج مورد قبولشان نرسانده ، علاوه بر این بسیاری شخصیت های مستقل ، جمعیت های مبارز و ملت های تحت فشار آمریکا و دست درازی های اسراییل را ، آگاه تر و برای پایداری و رسیدن به استقلال و رهایی از وابستگی راسخ تر ساخته است .
به امید شکست همه سناریوها توسعه طلبانه و ددمنشانه دشمنان ایران و ایرانی و پیروزی حق با یاری خدای متعال
در همه فرهنگ ها و آیین ها ، فارغ از تنوع دیدگاه ها نسبت به ابتدا و انتهای زندگی برای یک فرد و قواعد و قوانین طی مسیر زندگی ، وطن دوستی و میهن پرستی و حفاظت از مام میهن و حمایت از شهروندان به معنی اصالت و شرافت است و خدمت به دشمن یا همراهی با مقاصد و منافع آن نه تنها جرم ، بلکه بی شرفی ، بی اصالتی و پستی تلقی می شود .
ایرانیان در طول تاریخ بیش از هفت هزار ساله خود با وجود اینکه بارها و بارها در معرض هجوم بیگانگان ، دشمنان و جهانخوران زمان ، قرار گرفته اند ، به هر نحو و هر وسیله ممکن از کیان ملی و شرف و عزت و انسانیت و مدنیت خود دفاع کرده اند .
شاهنامه فردوسی به عنوان بزرگترین حماسه منظوم فارسی و ایرانی در طول تاریخ کشورمان و یکی از بزرگترین حماسه های جهان ، مملو و سرشار از فداکاری ، جان بازی و سرسپاری رادمردان و سلحشوران و از جان گذشتگان ایرانخواه و وطن دوست در راه حفظ میهن و رفع مزاحمت و قطع دست دشمن است .
این شاهکار ادبی و سرمایه بزرگ ملی ، نه تنها برای تمامی ایرانیان و فرسی زبانان مایه افتخار و سرمایه پرمایه و ارزشمند فرهنگی و ادبی است . بلکه طی گذشت بیش از هزار سال از تدوین و تنظیم و تالیف آن توسط حکیم بزرگ توس ، الهام بخش بسیاری از نویسندگان و پژوهشگران ایرانی و اندیشمندان بسیاری از دیگر ملل برای دفاع از میهن و زاد بوم خود بوده است .
بزرگترین دشنام ها و ننگ ترین عنوان ها برای توصیف رذالت یک فرد در طول تاریخ ، بی وطنی و پست ترین صفت در همه اندیشه ها و نزد اقوام و ملیت های مختلف ، مزدوری بیگانگان بوده است .
در این روزهای سخت ، حساس و تعیین کننده ، از همه شهیدان وطن و رزمندگان و دغدغه دمندان حفظ استقلال میهن و تمامیت ارضی کشور ، تجلیل می کنیم و از خدای منان و دادار بی همتا ، برای یکایک عزیزان رزمنده و کوشنده در حفاظت از دین و آیین و تمامیت ارضی ایران و کرامت ایرانیان آرزوی قدرت ، صلابت ، ایستادگی ، سلامت و سعادت داریم .
تقریبا همه افراد ، شخصیت های سیاسی ، فرهنگی ، روشنفکر ، هنرمند و اندیشمند ، در یک ایده و عقیده با هم مشترک اند، حتی آن هایی که در ایدیولوژی با هم متفاوت و حتی مقابل یکدیگرند و آن وجه مشترک ، میهن دوستی و ایران خواهی است ، نقطه مشترک شاعرانی چون ، فردوسی ، سعدی و حافظ ، از قرون مختلف تاریخی و با زمینه های متفاوت تربیتی ، تجربی و سبک و سلیقه شعری عرق به ایران و دوستی بی حد سرزمین مادری و خواستگاه رشد و تربیت شان است .در اندیشه نامدارانی که بر شمردیم بزرگترین صفت بد و مایه شرم و ننگ ، بیگانه پرستی و ترجیح غیر به خودی و عاملیت غریبه ها و بیگانگان است ، بیگانه پرستی یا غیردوستی در مقابل وطن دوستی و یاری به هموطن ، حرکت در مسیر مخالف منافع ملی در همه کشورها و همه تفکرات و اندیشه های سیاسی بالاترین خیانت است و معاونت و معاضدت با غیر و بیگانگان تلقی می شود .
یادآوری این نکات در برهه فعلی صرفا از این بابت است که زمان به سرعت ابر و باد در حرکت است و روزگار در چرخش و حرکتش منتظر من و او و دیگری نمی ماند ، پیشینیان زیادی آمدند و رفتند ، ما نیز دیر یا زود می رویم و این آمد و شد ها ادامه خواهد یافت اما نام ها و یادها یکسان نخواهند ماند،
به قول شیخ اجل سعدی شیرازی :
نام نیکو گر بماند ز ادمی به کزو ماند سرای زر نگار
سال دیگر را که می داند حساب یا کجا رفت آنکه با ما بود یار
آنچه کفتیم در تمامی جوامع و همه زمان ها جاری و ساری بوده است ، در فرهنگ فارسی زبانان و تاریخ ایرانیان از سالیان دور این موضوع بسیار قوی و عمیق بوده است ، نمونه آن شاهنامه به عنوان یک میراث گرانبهای فرهنگی ، تاریخی است . شاید گفته شود شاهنامه یک مجموعه اساطیری است ولی شاهنامه به نوعی شناسنامه همه ایرانیان و مایه فخر و نشان عظمت ملت ایران در قرون و اعصار متمادی است ،در تاریخ قطعی و ملموس خودمان نیز شخصیتی همچون میرزا تقی خان امیر کبیر داریم که جانش را در راه اصلاح و بازسازی و استقلال ایران نهاد و در کنارش شخصیت سیاسی میرزا آقا خان نوری که او نیز صدر اعظم ناصرالدینشاه بود ولی هواخواه و مطیع امپراطوری استعمارگر بریتانیا ، قضاوت تاریخ به ویژه در طول زمان منصفانه است .