این روزها و پس از اتفاقاتی که به دنبال اعتراضات اخیر ، برخوردها و نیز تبعات بسیار سنگینی که برای جامعه ، کشور و حاکمیت داشت ، افراد زیادی جان خود را از دست دادند ، خانواده هایی داغدار شدند و لطمات سنگینی از بعد اقتصادی و امنیتی بر کشور وارد شد . در این ارتباط ،تحلیل ها و نقدهای زیادی صورت گرفت و همچنان صورت می گیرد . در این میان بعضا لحن تندی از افرادی که در جایگاه های با مسولیت جمعی قرار گرفته اند ،بسیار عجیب و غیر مدبرانه است ، سخنان نماینده ای که در برابر تروریستی اعلام کردن سپاه توسط اتحادیه اروپا ،پیشنهاد می کند ایران سفیران همه آن کشور ها را همه اخراج کند !! یا مفسر و کارشناس داخلی و خارجی که در جوی احساسی در تلویزیون بر طبل جنگ می کوبد و امثال این نوع بیانات ، در واقع هیچ دستاوردی که برای جامعه ندارد ، آثار و تبعات منفی و مخرب خود را نیز بر ذهن مخاطبان بر جای می گذارد .
گویندگان در مجامع و محافل رسمی یا رسانه های عمومی ، قبل از هر سخن و نظری ، علاوه بر ،در نظر گرفتن شرایط جامعه ، به لحاظ فضای عمومی حاکم بر آن ، می بایست توجه لازم به تبلیغات و تهدیدات و رفتارهای تاثیرگذار روانی خارجی نیز داشته باشند . ارباب سیاست و نیز رسانه ، در هر حال و به هر طریق می بایست چهارچوب های پذیرفته شده جمعی ، احترام به دیگران و رعایت حقوق منتقدین و مخالفین نظرات خود را نیز مورد توجه قرار دهند ، و چون از طریق رسانه های عام و فراگیر اندیشه و نگاه خود را در معرض دید و شنید دیگران قرار می دهند ، متوجه باشند که مخاطبان همه هم نظر او نیستند ، مخاطبان این رسانه خاص یا برنامه و نوشته مورد اشاره ، همه مخاطبان آن رسانه نیستند و آن رسانه یا تریبون ، همه مردم جامعه نیستند و گوینده یا سخنران مورد اشاره نیز بیان کننده و نماینده همه تفکرات جامعه نیست ، اگر هر کسی ، در هر مقام و جایگاهی حد خود ، مردم و عموم جامعه را به خوبی بشناسد و مورد توجه قرار دهد ، حد اقل فایده آن جلوگیری از افراط گری و رعایت حال و امنیت روانی مردم در جامعه است .
در یکی دو هفته اخیر کشورمان وضعی فوق العاده داشت ، انتقادات ، اعتراضات و سپس اغتشاشات ، قطعا پس از طی شدن این مرحله که البته برای کشور و مردمان این سرزمین بسیار پر هزینه بود و بسیاری جان خود را در راه حفظ کیان وطن از دست دادند بحث و بررسی ها و تحلیل های کاملی می طلبد که طبعا با توجه به نیاز به اطلاعات دقیق و آمار و ارقام صحیح توسط مطلعین و صاحب نظران ارایه خواهد شد .
آنچه در این چند سطر مورد نظر است یادآوری مسولیت ها و توجه به اولویت هاست . قبل از هرگونه فرافکنی و توجیح و توضیحات تکراری ،
زمانی که اوضاع دیگر گون و جو احساسی به حق ملتهب می شود ،بعضی که همیشه سخن گو و بلندگو و در بسیاری از زمینه ها مسول بوده اند ، دم فرو می بندند و پس از اینکه آب ها از آسیاب می افتد،سخن فرسایی ها شروع می شود ، سخن گفتن اشکالی ندارد ، ولی لازم است هر مسولی در جایگاه خود قبل از سخن گفتن به رفع و رجوع اشکلات و حل مشکلات تعریف شده حوزه خود بپردازد ، نماینده مجلس فقط نقش سوال کنندگی و نظارت ندارد ، لازم است از میزان مشارکتش در وضع قوانین درست و کارآمد برای گشایش امور و رفع مشکلات مردم در حوزه تقنینی و نیز رفع قوانین و مقررات دست و پا گیر و در عین حال مراعات همه موازین پاک دستی و اولویت دادن به مردم ، کوشا و پاسخ گو باشد ، مسول دولتی نیز نسبت حوزه مسولیتی خود و میزان جدیت و تلاش برای رفع موانع و مشکلات در حد توان و اختیار تفویض شده پاسخگوست و این پاسخگویی همیشگی است ، به مقطعی خاص اختصاص ندارد . سازمان هایی هم وجود دارند که مستقیما زیر نظر دولت نیستند ، آن ها نیز به ویژه هر کدام که از بودجه عمومی تغذیه می شوند ، نیاز به مراقبت و پاسخگویی دارند .
رسانه های عام و فراگیر ، خاصه سازمان بزرگ و پر هزینه صدا و سیما که از بودجه عمومی کشور استفاده می کند ، وظیه خطیر و سنگینی بر عهده دارد، این سازمان نیز در همه حالات اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی موظف به خبر رسانی ، آگاهی بخشی ، تولید محتوا و پوشش دادن به اوقات فراغت مردم در سنین و طیف ها و فرهنگ های مختلف است .
اینکه در تحولات سیاسی و اجتماعی امثال وقایع ۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ و بسیاری از رویدادهای مشابه دیگر ، دخالت خارجی نه تنها مشهود است ، بلکه به صراحت توسط بنگاه های خبری و تبلیغی قدرت های خارجی اعلام و تبلیغ می شود ، هیچکدام از این گزاره ها از بار مسولیت نهادها و ارگان ها و مجموعه های برنامه ریز و مجری و موظف ، کم نمی کند ، بلکه اتفاقا درست و پیگیرانه عمل کردن این مجموعه ها ، از بار انتقادات و اختلافات و مشکلات می کاهد ، نهادهایی مثل اورژانس و آتش نشانی و امثال آن ها نیاز به آمادگی برای امداد رسانی در مواقع ضروری دارند ، ولی در مورد سایر نهادها ، بر خلاف آنچه که در وادی امر به نظر می رسد ،این نیاز ، یعنی تلاش برای اقدام ، حل مشکل و رفع نگرانی مردم نیازی مستمر و پیوسته است که لازم است برای آن فرهنگ سازی شود، چرا فقط بار زحمت مواقع تعطیلی که آن هم تعدادشان کم نیست بر روی دوش کارکنان بعضی از ادارات و سازمان هاست و سایرین تعطیل مطلق ، عجیب است که به لحاظ حقوق ماهانه نیز اختلافی بین مجموعه های شبانه روزی با کار مستمر با سایر ادارات وجود ندارد !!؟؟ قطعا عدالت و انصاف حکم می کند که گروه اخیر نیاز به توجه و پشتیبانی بیشتر و رفع تبعیض دارند .