صدا و سیما چند سالی است که به جز یکی دو مورد برنامه های طنز موفقی و مطرحی نداشته است . زمانی سریال های طنز اجتماعی فصلی و۹۰ قسمتی به ویژه پخش هر شب در تابستان به لحاظ تعداد مخاطب برای سیما سرمایه ارزشمندی شده بود ، سریال هایی مانند برره ، مرد هزار چهره ، مرد دو هزار چهره در مناسبت های شاد یا سریال های طنزی که در ماه رمضان پخش می شد مثل ، خانه به دوش، متهم گریخت و بزنگاه ساخته های رضا عطارات برای مخاطب ایرانی بسیار محبوب بودند ، این سریال ها توسط شبکه های متعدد و متنوع فارسی زبان که رنگ و لعاب سیاسی هم داشتند به دلیل پر مخاطب بودنشان باز پخش میشدند ، متاسفانه مدت طولانی است که تنها شاهد یکی ، دو سریال نسبتا موفق در حوزه طنز اجتماعی بوده ایم ،مثل سریال پایتخت و نون خ ، در همین حدود هم مدتی است مخاطبان تلویزیون ازآن ها محروم بوده اند . در اینکه جامعه به ویژه از زمان شروع کرونا و سپس مشکلات اقتصادی و اعتراضات اجتماعی به شدت نیازمند برنامه های مفرح ، شاد و سرگرم کننده بوده است، هیچکس تردید ندارد.
اشتباه برنامه ریزان فرهنگی جامعه و بسیاری از مدیران حال حاضر صدا و سیما این است که فکر میکنند ، همچنان مخاطبان این رسانه خیلی زیاد هستد و نفس تولید و پخش برنامه هایی که تدارک دیده اند، اقناع کننده و تاثیر گذارند ، اشتباهی که با وجود برخی گفته ها و بقول رسانه ای ها اعترافهای مسولان ، مبنی بر کاهش جدی مخاطب و البته بی اعتمادی آنان ، تلاشی جدی برای رفع این نقایص و سرو سامان دادن به اوضاع تولید و پخش و پاسخ دهی به نیاز مخاطب به عمل نیامده و علی الظاهر تلاشی جدی هم برای آن نمیشود .
متاسفانه این روزها سیما در حال پخش سریال بی مزه و بی در پیکری است به نام کتونی زرنگی ، این سریال با اینکه از تعدادی بازیگر حرفه ای و قدیمی هم بهره گرفته است ،اما عجیب است که با وجود ضعف های آشکار در زوایای مختلف آن ، نامشخص بودن هدف سازنده و بی مزگی مفرط در ارایه بازی ها برای به اصطلاح شادی آفرینی نه تنها جذابیتی ایجاد نمی کند که نوعی نگاه ناخوشایند به همه عوامل دست اندرکار را به یادگار میگذارد، تعجب در این است که چگونه این سرایال در مراحل مختلف و طولانی تولید تا پخش ، اجازه پخش گرفته است، اثری که در نوع خود رکورد تازه ای در بی مزگی و هدر دادن وقت بیننده بجای میگذارد . ( هنوز به پایان نرسده است ) صدا و سیما در صورتیکه به سراغ تولیدگنندگان توانمند ، سناریوهای مردم پسند و تولیدات بهتر و دلچسب تر نرود و برای اوقات فراغت مردم وشاد کردن و امیدوار ساختن مردم همت و اولویت لازم در نظر نگیرد . همین مخاطب باقی مانده را نیز از دست میدهد .واقعیت این است که صدا و سیما به دلیل انحصاری بودن ، با وجود همه محدودیت ها و رقابت ها ، موظف به پاسخگویی نیازهای مردم است و باید برای رضایت مخاطبان طرح و برنامه لازم و مدیریت صحیح و قوی اعمال کند .
همه دولت ها زمان تبلیغ و در آستانه رای جمع کردن با نقد شدید از نا کارآمدی دولت قبلی برای آینده روشن و دولت پاسخگو صحبت میکنند ، کاری که دولت سیزدهم با تمام قوا انجام داد. طبق قانون و بر اساس خواست و رای مردم همواره دولت باید نسبت به کلیه تصمیمات و عملیات خود پاسخگو باشد.
متاسفانه دولت سیزدهم که بخشی از جامعه، حداقل رای دهندگان انتظاری زیادی از آن داشتند چون حد اقل نشانه های هماهنگی با سایر قوا و یک دست شدن ارکان مختلف نظام را با خود داشت ، در موارد مختلفی پاسخ گو نبوده و نیست .
در همین چند روز ( اول تا سو اسفند ۱۴۰۱ ) در خبرها می بینیم که وزیر اقتصاد در پاسخ به سوال خبرنگاری در مورد دلایل گرانی های قوق العاده و جهش قیمت ارز میگوید، این سوال بماند برای جلسه بعد فعلا آمادگی لازم برای پاسخ ندارم .؟!! مگر میشود مسول یک وزارتخانه نسبت به تکالیف و وظایف اصلی خود و دغدغه روز مردم هیچ جمع بندی نداشته باشد.؟ مورد دیگر راه اندازی مرکز مبادلات طلا و ارز بود که پس از رکورد برابری دلار در برابر ریال تا حد ۵۰ هزار تومان اعلام شد و توضیحاتی توسط رییس کل بانک مرکزی ارایه شد ، روز بعد اعلام شد که جلسه بعدی مرتبط به دلیل فوت مادر همسر رییس کل بانک مرکزی به هفته بعد موکول شد . !
در موارد متعددی گزارش های صدا و سیما در مرحله ای ناقص رها میشود . گزارشگر در پیگیری موضوع جایی به بن بست میخورد و با این جمله که فلان مسول حاضر به پاسخگویی نشد ، گزارش پیگیری خود را متوقف میکند ، این در حالی است که صدا و سیما کاملا هوای دولت سیزدهم را دارد!
سوالات متعددی تا کنون در حوزه کاری و مسولیت های شهرداری مطرح بوده و شورا یا رییس شورا قول بررسی و اعلام نتیجه داده است ولی کمتر از نتیجه بررسی خبر میشود .
تلنبار شدن سوالات و ابهامات و پاسخ ندادن ها قطعا کار دولت را سخت و سنگین تر و اعتماد مردم را کمتر میسازد ، دولت چاره ای جز شفافیت و پاسخگویی ندارد ، حتی اگر کاری نتوانسته کاری بکند یا راهی برای چاره جویی معظلی بیابد بهتر است همین را در اسرع وقت با مردم در میان بگذارد .
حدود سه هفته از زلزله خوی و برخی روستاها و مناطق آن میگذرد . گزارشهایی از کمک ها و اقدامات مسولان ذیربط در دولت منعکس میشود ، با این همه گزارش هایی هم توسط آسیب دیدگان و برخی خبرنگاران و فعالان مستقل انعکاس یافته است که نشان میدهد که برخی از زلزله زدگان هنوز از وضع و اوضاع آرامش بخش و کاملا مستقری برخوردار نیستند . از گزارش ها اینگونه بر میاید که در زلزله ۵/۹ریشتر خوی خوشبختانه تلفات انسانی خیلی کم بوده ، ولی خسارات به جای مانده فراوان است. خانه های زیادی بطورکامل یا بخشی از آن فرو ریخته اند و غیر قابل استفاده شده اند و ساختمان های زیادی آسیب دیده اند که نیاز به مرمت اساسی دارند . تقریبا همه زلزله زدگان در چادرها مستقر شده اند ، چادرهایی که در نزدیکی خانه های مسکونی ویران شده یا مجمتع در پارکی یا زمین مناسبی بر پا شده است ، اما در این برف و باران و سرمای زمستان تجهیزات و وسایل گرمایشی و وسایل راحتی اهالی خانواده کافی نیست ، این وضع برای کسانی که عضوی معلول یا بیمار در خانواده دارند به مراتب سخت تر و طاقت فرساست .
از دولتمردان و مسولان مختلف که معمولا وضع درآمدی و مالی کشور را مناسب و دستگاه های ذیربط را آماده میدانند ، انتظار میرود که بیشترین تلاش را به عمل آورند و خدمات کامل تری را به مردم آن سامان ارایه دهند . رسانه رسمی سیما در شبکه های مختلف طی گزارش های خود ضمن گزارش های فعالیت های در حال انجام ، گوشه هایی از مشکلات و نارسایی ها را نیز منعکس کردند .نشان دادن حضور مسولان در بین مردم آسیب دیده ، پرس و جو از وضع معیشتی و شرایط استقرار مردم و شنیدن پاسخ های مستقیم از مردم و انعکاس آن ها بهترین شیوه پاسخ دهی و اقناع افکار عمومی در برابر تبلیغات مخالف و منتقدان دولت است . به جای اینکه مسولی در برابر خبرنگاران بگوید اوضاع آسیب دیدگان خوب است ،بهتر است رسانه ها از جمله سیما گزارش های همه جانبه ای از منطقه ، کارهای انجام شده ، در حال انجام و مسایل و مشکلات باقی مانده و شرایط معیشتی مردم منعکس کنند .