سفرهای هیات های پارلمانی به ویژه به ریاست رییس مجلس معمولا در بودجه مجلس و تعداد سفرهای خارجی نمایندگان پیش بینی می شود ، ولی تا به حال هیچگاه گزارشی شفاف از این سفرها در اختیار رسانه ها قرار داده نشده و به اطلاع مردم نرسیده است ، اینکه گزارش خبری کوتاه در صدا و سیما یکی رسانه ای دیگر منعکس شود که هیات پارلمانی برای شرکت در نشست ، اسیایی ، نشست بین المجالس یا ملاقات با نمایندگان فلان کشور ، عازم شدند ، ملاقات کردند یا بازدید کردند و بازگشتند ، این ها کافی نیست ، همانطور که مجلس از طریق دیوان محاسبات ، بازدیدها ، نشست ها و جلسات ازسازمان ها ، وزارتخانه ها و سایر نهادهای دولتی، بر آن ها نظارت میکند و نتیجه را به مردم اعلام می کند ، خوب است که گزارشی از سفرهای های هیات های پارلمانی ، مقصد و منظور و هدف سفر ، تعداد و بطور خاص اسامی نمایندگان مامور و اعزامی ، اقدامات ، بازدیدها و گفتگوها و نتایج و انعکاس سفر و در پایان دستاوردها ، همراه با هزینه های کلی در اختیار مردم قرار دهند ، بارها و بارها برخی از شرکت افرادی غیر نماینده ان هم به تعداد غیر لازم به همراهی هیات سخن گفته اند ، البته کمتر رسانه ای شده است ،برخی از سفرها صرفا بازدید است و انعکاس خبری ندارد چون اقدامی یا توافق و تفاهم قابل ذکری صورت نمی گیرد ، اینکه بالاخره نماینده هم سفری و ماموریتی داشته باشد و با مجامع و مراکز و پارلمان های خارجی آشنا شود ، در حد متعارف امر قابل قبولی است ولی به عینه دیده ام که به دلیل محدودیت انتخاب های ، بعضا سفرهای تکراری به بعضی کشورها صورت گرفته یا می گیرد که نه تنها هیچ دستاورد مثبتی نداشته بلکه در نگاه کلی ، مطلوبیتی نداشته است و بهتر است که اینگونه سفرها اصولا صورت نگیرد .
در خبرها بود که رییس مجلس به همراه ۳۵ نفر به ژنو سفر کرده اندکه مورد انتقاد بعضی نمایندگان قرار گرفت .(خبرهای روز ۷ مرداد ۱۴۰۴) همچنی در سفر رییس مجلس به جاکارتا پایتخت اندونزی طی روزهای پایانی اردیبهشت ماه به پایتخت اندونزی برای شرکت در اجلاس اتحادیه بین المجالس اسلامی که چهار نماینده نیز حضور داشتند ، طبق گفته برخی از شاهدان چند ده نفر هیات را همراهی کرده اند ، متاسفانه گزارش کامل و دقیقی انعکاس نیافته است ، ولی امر مسلم این است که تعداد همراهان خیلی زیاد بوده است .
در هر صورت همانطور که در مجالس ادوار مختلف بارها صحبت از شفافیت شده و ولی نعمت بودن مردم امیدواریم که مجلس حاضر در پایان هر سفر پارلمانی گزارشی کامل ، شفاف و همه جانبه در مرد دلایل ، ابعاد ، اهداف و دستاوردهای سفر به مردم کشور ارایه کند .
اولین گام و اقدام هر رسانه ، رساندن پیام خود به مخاطبان هرچه بیشتر است ، پر قدرت ترین و با نفوذترین رسانه ها در سطح جهان، پر مخاطب ترین آن ها هستند ، همه تلاش های یک رسانه رسیدن به هدف غایی خود یعنی اقناع مخاطب در جهت جهان بینی خود است ، طبیعی است که هر رسانه عام ، فراگیر و معروفی ، چه در سطح ملی و چه بین المللی ، اهداف ، اولویت ها و رویه هایی تدوین و تنظیم شده ای داردکه فرا راه آن قرار داده شده ، توسط قانون یا نهادهای تعریف شده بالا دستی، و رسانه ای موفق است که اولا سعی کند ، مخاطبانش را حفظ کند ، بر تعداد آن ها بیافزاید ، یعنی کاری کند ، شیوه ای را برگزیند که ضمن پاسخ به سلایق متنوع مخاطبان ، ارتباط و تعاملش پایدار و پویا بماند ، طبعا می بایست بالاترین راهبرد برای هر رسانه عام ، فراگیر و ملی حفظ و توسعه منافع ملی کشور باشد .برای رسیدن به این هدف شناخت بهتر مخاطبان ، درک خواسته های آنان ، همراهی با آنان در این مسیر از جمله اقدامات موثر است .
مخرب ترین کار یک رسانه حرکت در جهت خلاف و عکس محورهایی است که بر شمردیم و در راس آن ها بی توجهی به خواست و توقعات مخاطبان است ، از این بدتر ایستادگی در برابر علایق و خواست مخاطبان است . با کمال تاسف اینک صدا و سیما در بسیاری زمینه ها در برابر خواست مخاطب ایستادگی می کند ، بسیاری از افرادی که نه تنها از محبوبیت نزد افکار عمومی برخوردار نیستد بلکه در مواردی مورد تنفر اکثریت و افکار عمومی مردم هستند ،به طور مکرر در برنامه های صدا و سیما دعوت می شوند ، این شیوه کار یا به دلیل عدم شناخت دست اندر کاران است یا ،افرادی در میانه آن مجموعه قصد دارند تا با اینگونه رفتارها تتمه اعتبار رسانه صدا و سیما را برای همیشه از بین ببرند ، در سال های اخیر بارها مسولان صدا و سیما خود به ریزش مخاطبان برنامه های رادیو تلویویزیون اشاره کرده اند ، با این همه راهی که در پیش گرفته اند ،نه تنها مسیری جبران کننده و نجات دهنده و آشتی با قشرهای مختلف مردم نیست بلکه نوعی خود زنی مستمر است .
فصل خبری اخیر و اخبار ، تبعات و تحلیل های متعاقب تجاوز و حمله نظامی رژیم متجاوز اسراییل به ایران یکی از فشرده ترین روزهای کاری اخبار صدا و سیما بود . صدا و سیما در همین حال با توجه به تهاجم و تعرض و حمله به ساختمان شیشه ای مرکز پخش اخبار شبکه خبر شرایط فوق العاده ای را تحمل کرد ، در طول جنگ تحمیلی رژیم بعثی عراق علیه ایران بارها صدا و سیما مورد تهدید قرار گرفت ، تعدادی از ساختمان ها و مراکز صدا و سیما در استان های مرزی نیز مورد تعرض قرار گرفت ، اما هیچگاه صدا و سیمای مرکز ، در تهران به طور مستقیم مورد حمله قرار نگرفت و آسیب ندید . از این فشارهای وارده و تلاش های مجموعه صدا و سیما که بگذریم ، شرایط جنگی ناگهانی نشان داد که صدا و سیما در بسیاری از زمینه ها اعم از سخت افزاری و نرم افزاری نیاز به بازبینی ، اصلاح و بازسازی دارد ، برخی از این ضرورت ها را بر می شمریم.
-- قبل از هرچیز مجموعه مدیریت صدا و سیما باید بداند که برای انعکاس و هماهگنی یک رویداد مهم ، ناگهانی و ملی ، می بایست پیش بینی ، برنامه ریزی و تدارک ین ملی داشته باشد ، گرچه این سازمان با داشتن داعیه ملی نیاز به رفتار و تعاملی ملی در همه دوران ها دارد ، نا گفته پیداست که در یک امر ملی ، عمومی که حیثیت و اعتبار کشور در میان است ، می بایست همه اقدامات ، برنامه ریزی ها و مواضع نیز ملی ، سراسری و همگانی باشد .
-- بر اساس آنچه که گفته شد ، می توان مدعی شد که صدا و سیما در وهله اول غافلگیر شد . در لحظات ابتدایی حمله اسراییل به تهران و شهرستان ها ، پوشش خبری و تحلیلی به هنگام و مسلط نبود . حضور شخص معاون سیاسی صدا و سیما در استودیوی خبر حرکت مثبتی بود ، ولی او نتوانست به جز تحلیل های روتین و تکراری همیشگی نکته جدیدی به بیننده ارایه دهد و قدری از ابهامات ایجاد شده بکاهد ، علاوه این خبرها ها نیز به موقع اعلام نمی شدند .
موضوع آنقدر گسترده و به لحاظ فراگیری و دربرگیری مخاطبان برای مردم کشور مهم بود که با پیام رسانی ها و گزارش های ناقص مردم از چهار گوشه کشور ، در کنار ابهام زدایی های حداقلی ، ابهامات و سوالات متعدد دیگری مطرح می شد . ارتباط نزدیک و تعریف شده از قبل با دستگاه های مسول و نیز حضور شهروند خبرنگاران امین در حوزه جغرافیایی تحت پوشش ، می تواند کارساز باشد .
--صدا و سیما طی روزهای تهاجم اسراییل و بعد از آن جز در مواردی نادر همچنان از لیست افراد معتمد و بسیار تکراری خود استفاده کرد ، این نوع نگاه آن هم برای زمانی که اکثریت مردم با طیف های مختلف فکری و عقیدتی ذهنی آماده برای دفاع از میهن و نشانه های قوی همبستگی ملی در برابر دشمن دارند ، ناپسند و غیر حرفه ای است.