با روی کارامدن مجدددونالد ترامپ به عنوان چهل و هفتمین رییس جمهور آمریکا ،دوباره اظهارات جوروا جور و بحث هاب متنوع در مورد مذاکره با امریکا اوج گرفته است . در این میان برخی از نمایندگان ، شخصیت های سیاسی و رسانه ها قبل از این ایام و به ویژه با اعلام پیروزی ترامپ در انتخابات، بیش از پیش بر طبل مخالفت با هرگونه مذاکره ای کوبیدند و این شیوه کارشان ادامه دارد . عجیب است که این عده فقط یاد گرفته اند که نقش به اصطلاح مستر نو (نه ) را بازی کنند بدون اینکه هیچگونه روش سازنده جایگزینی را پیشنهاد کنند ، اصولا چنین تفکری سالهاست که در کشور ما در برابر با هرگونه تغییری قبل از بررسی همه جانبه هزینه ، فایده آن اعلام مخالفت می کند ، طرفداران این تفکر علاوه بر اعلام پر هیاهوی مخالفت خود اصرار دارند که این نظر را نظر اکثریت مردم هم معرفی کنند. از جمله صدا و سیما با برخی کارشناسانی که دعوت می کند ، چنین نظری را الغا میکند ، علاوه بر این به تعبیر خود نظر سنجی هم می گذارد و نتیجه را مخالفت اکثریت مخاطبان برنامه با گفتگو و مذاکره با آمریکا اعلام می کند ، در اینجا چندین سوال از مسولان و برنامه سازان یاد شده وجود دارد که خوب است عوامل دست اندکار تلویزیون به آن ها پاسخ دهند ، اینکه بطور کلی مخاطبان سیما بطورکلی چند درصد از جمعیت کشور را تشکیل میدهد ، از آن میان میانگین مخاطبان شبکه یا شبکه های ذیربط در نظر سنجی های چه میزان هستند،چه تعدادی برنامه را دیده یا می بیند و از آن میزان چند درصد موافق یا مخالفند ، کدام شیوه علمی بر این روش نظر سنجی حاکم بوده ، کدام کارشناسان مستقل مشاور یا ناظر صحت این روش بوده اند. اگر به باور شما نظر اکثریت مردم بر مخالفت با مذاکره است ، در این صورت نباید جای نگرانی برای این طیف مسولان و صاحبن نظران وجود داشته باشد ،لذا با کمال اطمینان رسانه ها و شخصیت های همسو اجازه یک نظر سنجی یا سنجش آرای عمومی مردم را به مسولان دولتی بدهند . چرا به محض صحبت یا پیشنهاد نظر سنجی یا مراجعه به آرای عمومی طیف و تفکر مذکور به شدت با آن مخالفت و در عمل مقابله میکند
خوب است مخالفان مذاکره دستاورد های این شیوه کاری یعنی مذاکره نکردن دستاوردهای سیاسی ، اقتصادی آن و فوایدی که تا بحال از جمله طی سه سال ریاست مرحوم رییسی عاید کشور شده است ، بر شمرند .
بی ذوقی و در بسیاری از موارد بد ذوقی های سیما فقط مربوط به زمان حاضر نیست ، در سالهای قبل هم بی ذوقی ها زیاد بود ، ولی این زمان تعداد بد ذوقی ها روبه افزایش گذاشته است . در زمانیکه علاوه بر صاحبنظران فرهنگی و کارشناسان امو رسانه ، مردم عادی جامعه هم به خوبی نیاز جامعه را به شادی و نشاط و امیدواری تشخیص می دهند ،علاوه بر نپرداختن و موفق نبودن در دمیدن شادی و نشاط ، طرح مرگ و دادن کفن و اعلامیه فوت به مدعوین یک برنامه تلویزیونی ، آن هم در روزهایی و برنامه هایی که اصلا تناسبی با این به اصطلاح ابتکارات ندارند ، اوج کج سلیقگی است . در یک برنامه شبکه افق به هادی عامل گزارشگر قدیمی کشتی ،کفن و اعلامیه ختم دادند که موجب تلخکامی و گلایه مندی او شد ، با این رویداد و کنجکاوی و بروز حساسیت مخاطبان و غیر مخاطبان در جامعه معلوم شد در نوبت دیگربرنامه و قبل از این با میهمان برنامه سرکار خانم دکتر مریم رزاقی آذر چهره ماندگار پزشکی کشور نیز شبیه چنین رفتاری شده که با تعجب و گلایه مندی ایشان روبرو شده است .
عجیب این است که یکی از عوامل برنامه برای طبیعی و غیر عجیب بودن این نوع برخورد گفته است که در برنامه های قبلی نیز همین هدایا را به میهمانان داشته ایم !
پر واضح است که هرچیزی که میهمان برنامه را نگران کند و برای میهمان و مخاطب نا خوشایند باشد ، برای رسانه سم و تداومش مهلک است .
تلویزین به فور برنامه های ویژه و مناسبتی در هفته ها و دهه های مختلف دارد، لذا زمان کافی جهت طرح موارد دلخواه و مشابه برای برنامه ریزان سیما فراهم است ، آنچه کمبودش از گذشته و البته بیش از پیش در حال حاضر از جانب مخاطبان تلویزیون احساس میشده و میشود ، شور و شادی و نشاط و آزاد اندیشی و امثال آن هاست که به دلیل کم بودشان تا کنون مخاطبان زیادی از سیما فاصله گرفته اند.
امیدواریم بنابر شرایط جامعه و نیاز مخاطبان ، همچنین تحولات و تغییرات گسترده در ذایقه مخاطبان ، شرایط جدید و نیازها وخواست های امروزی جامعه، مدیران سیما بهتر و بیشتر از این رسانه تلویزیون را به عنوان رسانه عمومی ، باهزینه ملی جدی بگیرند برنامه های بهتر ، موثرتر و مخاطب پسند و قابل رقابت با شبکه های موفق تهیه و پخش کنند .
اقای کوچک زاده نماینده مجلس که طبق نظر و محاسبه تعدادی از کارشناسان نمایندگی ده درصد از مردم تهران را هم ندارد ، تعابیری بسیار غیر معمول و با عرض معذرت بی ادبانه ای راجع به ایرانیان خارج از کشورو برخی از دولتمردان به کار برد ، در شرایطی که یک نماینده دلسوز ، فهیم و کارآمد نهایت تلاش خود را به کار میگیرد تا از هموطنی در دور دست ها آن هم در شرایط آسیب دیدگی ، آن هم کشورهای دیگر ، غربت و بطور کلی هر نقطه جهان حمایت کند، آیا حرمت شکنی و به کاربردن تعبیر پفیوز برای هموطنانی در خارج از کشور یا بر دهان این و آن کوبیدن واقعا زیبنده یک نماینده است ؟ کافی است از فرد یا افرادی که شنونده و مطلع از ماجرا نیستند بدون زمینه قبلی نظرشان در مورد متن و محتوای کلام و عبارات به کار رفته ، پرسیده شود ، بسیار بعید است که کسی این جملات را حاصل کلمات و تفکرات یک نماینده یا هر انسان متفکر و مبادی آداب بداند .
به راستی چرا مجلس ما به این جا رسیده ؟ آیا دلیلش غیر از این است که زمینه و شور و شوق کافی در برگزاری انتخابات و انتخاب اصلح بین جمعیت فراوان اهل نظر صورت نمیگیرد ؟
آیا مدیریت مجلس . اعضای هیات رییسه و سایر نماییندگان فکر نمی کنند چنین سخنان و برخوردهایی ، مجلس را از همین جایگاه و اعتبار موجود هم می اندازد و برای آینده پیش رو بدتر هم خواهد شد؟ ، مگر اینکه خود مجلسیان فکری برای نوع تعامل و ترمیم و تصحیح ارتباط همه نمایندگان با جامعه و مجموعه ایرانیان داشته باشند .
در هیچ تفکر و جریان سیاسی و حزبی بد دهنی و توهین به دیگران و با عصبانیت به این و آن پریدن و مهار سخن را از دست دادن شایسته و مقبول نیست ، چه برسد به ما که قرار بوده اخلاق مدار و به قول برخی ها الگو هم باشیم .!!؟