شاید این واژه خود آماردقیق پنداری غریب باشد یا صحیح نباشد ، همانطور که برخی از واژه های من درآوردی دیگری که این روزها در محیط های بحث و نظر ، شبکه های اجتماعی ، برخی رسانه ها و در پهنه وسیع فضای مجازی مرسوم و معمول شده چندان رسا نیست اما بالاخره منظور را میرساند .خود حق پندار ، خود مرد رند پندار و . . .
خلاصه اینکه بارها می بینیم که نویسنده ای در روزنامه یا یک روحانی روی منبر یا کارشناس و مجری در صدا و سیما در موضوعی تکرار میکند که مردم فلان چیز را نمی پسندند ، اکثر مردم بر این باورند که . . ما مردم، موافق فلان موضوع نیستیم . معلوم نیست این تعابیر عام را به کار بردن ، از جانب دیگران به ویژه اکثریت نظر دادن ، اکثریت را موافق نظر خود دانستن همراه با اقلیت و ناچیز بودن مخالفین نظر خود را براساس کدام آمار اعلام میکنند . عجیب اینکه بر اساس آن امار اعلامی در بحث نتیجه گیری هم میکنند به اصطلاح نسخه کاربردی هم میدهند ؟! مگر امثال این گویندگان چه آماری از جامعه دارند ، چند بار بطور علمی نظر سنجی کرده اند یا حاضر به برگزاری نظر سنجی یا بالاتر از آن مراجعه به آمار عمومی شده اند .؟
در این گونه موارد بهتر است گوینده تنها از نظر خود بگوید یا نظر برخی مردم و برخی از صاحب نظران . .
زمانی یک فردی نامه عاشقانه به دوست و نامزدش نوشته بود که اگر بیایی یا مرا بپذیری دنیارا به پایت می ریزم ، هرچه بخواهی برایت فراهم میکنم و . . . از این جملات عاشقانه کم خرج زیبا ، دریافت کننده پیام گفته بود حالا خودمانیم مگر چند چندم دنیا را داری که میخواهی همه دنیا را به پایم بریزی ، آخه چرا اینقدر خالی بندی ، لا اقل بگو تمام دنیایم که البته آنهم نشدنی است یا بهتر است بگویی تمام تلاشم را میکنم چرا از حساب کل جهانیان خرج میکنی ؟!
عاقلانه تر ، ماندگارتر و پر اثرتر این است که گویندگان و کارشناسان تنها از دیدگاه خود سخن بگویند یا آن طیفی که احساس میکنندهم نظر هستند و نه بیشتر از آن
نفوذ و رسوخ ابزار ارتباطی نوین به ویژه امکانات فضای مجازی به نحوی شده که هرکس ، هر حرف و مدعایی دارد در آن مطرح میکند ، فرض نویسنده و مدعی این است که پیام به هرترتیب به سمع و نظر مخاطب هدف میرسد و مخاطب مورد نظر ،صحت و سقم پیام را تایید یا تکذیب میکند. زمانی سخنگویان و سیاستمداران کشورهای مختلف در مورد دیگران ابراز نظر میکردند ، اگر مخاطبان مد نظر پیام ،بلافاصله اعلام موضع نمیکردند ، پیام دهندگان این بی عملی را نشانه پذیرش یا ناتوانی طرف در پاسخ تعبیر میکردند که برای مثال فلان کشور یا فلان شخصیت چند روز است چنین نظری را داده است و کشور یا شخصیت هدف ، عکس العملی نداشته لذا آنرا پذیرفته، چون کشورها معمولا عکس العمل ها ، پیام ها ، رفتارهای شخصیت های دیگر کشورها را از طریق نمایندگان خود رصد میکنند ، از طریق امکانات رسانه ای مونیتور میکنند وبنوعی در جریان قرار میگیرند . امروزه این نگاه و باور به حوزه های محدودتر ، حتی حریم شخصی اشخاص معروف یا سابقا معروف ، هنرمندان ، سلبریتی ها ، صاحب نامان و صاحب نظران نیز کشانده شده است ،کسی منتظر دیده شدن پیام نمی شنید چون فرض پیام دهنده فضای مجازی دیده شدن پیامش توسط مخاطب هدف است. گاهی هم برای محکم کاری ذیل پیام مکتوب یا محتوای صوتی ، تصویری ، می نویسند آنقدر فوروارد کنید تا به دست مسولان ذیربط یا مخاطبان پیام برسد ، این تاکید در حکم پست سفارشی یا به قول معروف دوقبضه کردن است .
فضای مجازی و امکانات ارتیاطی و رسانه های الکترونیک برای فعالان رسانه ای و کاربران فضای مجازی، هیچ جای مکث و تامل و تاخیر نگذاشته اند ، فرض همیشه آنلاین بودن همه فعالان شده است ، سرعت از این سریعت تر و وسعت از این وسیع تر نمیشود.بسیاری ازسیاستمداران و مسولان عالیرتبه در کشورهای مختلف با وجود در دسترس داشتن رسانه های قدرتمند و فراگیر ، شخصا در اینستاگرام ، توییتر،فبس بوک یا بصورت زنده اعلام نظر میکنند و دیگر رسانه ها به سرعت آن دیدگاه ها را مجددا پوشش میدهند .
این روزها بحث هایی در مورد کنترل بیشتر و محدود سازی فضای مجازی مطرح شده است و از سویی برخی رخدادها مثل پخش کلیپی با اظهارات برخی از شاهدان مبنی بر برخورد فیزیکی یک نماینده مجلس با سرباز وظیفه مسول کنترل خط ویژه ، بیش از پیش توجه مردم را به خواص فضای مجازی جلب کرده است ، چون بارها موارد مشابهی از پیش آمدها ، برخوردها ، تخلف ها توسط شهروندان یا به عبارتی شهروند خبرنگاران و از طریق فضای مجازی منعکس شده است ، اتفاقا عکس العمل ها و اقدامات سازنده ای نیز متعاقب اکثر این انعکاس ها صورت گرفته است و در غالب موارد، حاصل حضور و تلاش شهروند خبرنگاران با انگیزه تادیب خاطیان ، اصلاح امور و منزه ساختن جامعه از طریق نظارت مستقیم مردم بوده است.امری که بسیار مبارک و افتخارافرین است و قطعا بر مسولان امر لازم است که از چنین عزم همراهی مردم درنظارت بر امور و تفکیک ، خادمان و خاینان یا مزاحمان با مدافعان در جامعه قدر دانی کنند.
اینکه فضای مجازی میتواند مورد سو، استفاده نیز قرار گیرد و محلی برای تخریب دیگران یا فریب بعضی باشد مثل هر امکان و فرصت دیگر میتواند موضوعی در خور توجه باشد ، و حتما می بایست نظارتی برآن باشد . جالب است که در کشور توسعه یافته و مدعی مثل آمریکا ، حتی برخی شبکه اجتماعی نوشته های رییس جمهور وقت ( ترامپ) را در انتخابات اخیر آن کشور خلاف مصالح یا تحریک کننده اذهان تشخیص دادند و جلو فعالیت ترامپ را گرفتند .بنابر این نظارت کلی بر محتویات و فعالیت های فعالین و کاربران در فضای مجازی همانند سایر ابزار و امکانات رسانه ای امری پذیرفته است ، اما نباید این موضوع مانند چماقی بالای سر کاربران و فعالان فضای مجازی نگه داشته شود ، در یکی دو روز پیش یکی از نمایندگان تهران در مجلس ، با استفاده از امکانات فضای مجازی اظهار نظری مخالف آن کرده بود و درخواست مسدود کردن یا محدودیت جدی آن شده بود . یک دوگانگی و به اصطلاح پارادوکس عجیب ، بنظر میآید که نماینده مذکور با این نگاه منفی که با فضای مجازی دارد لااقل خودش نباید ازآن استفاده کند ،!
یک زمانی کارشناسان ارتباطات میگفتند بدون استفاده از ابزار جدید ارتباطی نمیتوان از توانمندی های ارتباطات جدید گفت یاآنرا نقد کرد ، در حال حاضر حوزه مجازی که خود امکان بسیار وسیع و سهل الوصولی از مجموعه عظیم ارتباطات روز برای مردم شده است، فرد نقاد یا تحلیگربدون شناخت درست و بهره برداری از آن نمیتواند در مورد آن نظر بدهد ، نظری که مورد توجه کاربران این حوزه نیز باشد .