گرامیداشت یاد فداکاری ها و رشادت های شهدا ، جانبازان و ایثارگرانی که بزرگترین سرمایه های زندگانی خود را در راه حفظ کشور ، ملت ، امنیت و ارزش های این مرز و بوم و فداکاری های خانواده های محترم آنان که عمر خود را همراه ، به یاد و در راه اهداف آن عزیزان صرف کرده اند ، همیشه مهم و ارزشمند بوده و هست ،قطعا برای خانواده شهیدی که پدر جوان خود را از دست داده است ، همواره کمبود حضور پدر ، هر روز و هرلحظه حس میشود و در تمامی ایام عمر این وضعیت بر فکر و فعالیت و جنبه های مختلف زندگی این خانواده ها سایه می افکند . جانبازی که بدلیل از دست دادن دست ، پا ، اعصاب و روان ، سلامتی و آرامش خود در تمامی سال های زندگی از وضعیت پیش آمده با درد و رنج مواجه است و خانواده او در شرایطی متفاوت می بایست کمک و همراه و همدم لحظه های سخت جانباز خود باشند ، این همه با هیچ وجه مادی و مابه ازای کمی قابل جبران و ترمیم نیستند .
سهم هرکدام از ما در تکریم این عزیزان که همانا تکریم از سربازان و قهرمانان ملی وطن است چقدر است ؟ تا بحال به چه میزان توانسته ایم با درک شرایط این عزیزان سپاسگزارشان باشیم ؟
در کشورهای دیگر برای این گونه عزیزانشان به چه میزان احترام و اعتبار قایل هستند .؟
قطعا تکریم و بزرگداشت و گرامیداشت ارزش ها و افراد ارزشمند جامعه محدود به روزهای خاصی نیست .امیدوارم هیچگاه دچار فراموشی و بی تفاوتی نشویم .
شاید برای این یادداشت عبارت های دیگری هم عنوان مناسبی به نظر برسد ، مثل فخر فروشی بی منطق ، تبلیعات زودرس ، بهره برداری های کال و . . هرچه هست حرکات ، تصمیمات و اعلان هایی در موضوعات عام کشوری در سطح ملی ، بعضا با بازتاب فراملی صورت میگیرد که آثار منفی آن به پرستیژ و اعتبار بین الملل کشور ما برمیگردد . در سال های اخیر مواردی اتفاق افتاد که هنوز سال به پایان نرسیده ، پلیس میزان تلافات انسانی و حوادث و سوانح جاده ها را نسبت به زمان مشابه قبل سنجیده یا تعطیلات نوروز به اتمام نرسیده ،مقایسه ای از آمار تلفات انسانی و خسارات وارده نسبت سال قبل یا سال های قبلآن بعمل آورده ، اما چند روز بعد اتفاق پیش بینی نشده ای رخداد ه و آمار و تناسب ها را به هم ریخته است ، چون تقریبا همیشه این آمار در حدود هم بوده و اتفاق و پیشرفت فوق العاده در آن رخ نمیدهد که بتوان از آن یک نتیجه جدید گرفت.
در ماه های اول شروع کرونا با اینکه ایران بعد از چین شاخص ترین کشوری بود که در آن ویروس کرونا در سطحی گسترده منتشر شد .همت و هماهنگی همه حوزه های دولتی ، حاکمیتی ، نیروهای نظامی، انتظامی و بسیاری از سازمان های مردم نهاد، باعث مقابله موثر و کنترل نسبی شیوع کرونا شد . این موفقیت از آنجا که کشور ایران تحت تحریم های همه جانبه آمریکا بود و برخلاف تبلیغات بین المللی این تحریم ها بر حوزه دارو و بهداشت نیز اعمال شدند،سازمان بهداشت جهانی و برخی دیگر بر عملکرد مناسب ایران صحه گذاشتند ، البته این آخر کار نبود و در ادامه شاهد موج دوم و موج سوم هم شدیم ، این بار نیز همه تلاش کردند ،اما تحریم ها در این حوزه هم تاثیرگذار بود ، به مرور مردم هم تحملشان کم شد و صبرشان به سر آمد و خیلی ها همکاری لازم را در رعایت پروتکل های رعایت بعمل نیاوردند ،در نتیجه به لحاظ شرایط و در مقایسه با سایر کشورها ، جایگاه مناسب مقابله با موج فراگیر کرونا را از دست دادیم .
در این میانه برخی در همان اوایل راه و زمانی که نشانه ها، مثبت و سازنده بودند شروع کردند به مانور قدرت دادن و اعلام اینکه ما حاضریم تجربیات موفق خود در مبارزه با کرونا را در اختیار سایر کشورها قرار دهیم ، اینگونه تعابیر یکبار از زبان امام جمعه یکی از شهرهای خراسان ، یک بار دیگر یکی از مدیران حوزه علمیه قم بیان شد .اینکه اصولا چرا باید اینگونه افراد چنین مانورهایی بدهند یک بحث است و نکته دیگر که چرا هنوز یک جریان دنباله دار به پایان نرسیده ، نتیجه گیری کامل نشده ، همه چیز تمام شده فرض گرفته و پیشاپیش اعلام نتیجه که نه مانور بر نتیجه میشود در صورتیکه بارها اعلام شد ، زمان مبارزه و مقابله قطعی با این اپیدمی جهانی مشخص نیست .بهره برداری های اینچنینی باعث بی اثر شدن تبلیغات کشور و پایمال شدن حاصل زحمات بخشی از مجموعه کشور میشود .
مانورهای پی در پی دولت دوازدهم بر وضعیت مثبت بوروس و افزایش هر روز ارزش سهام مردم در بورس از اول سال ۱۳۹۹ به مدت نزدیک به شش ماه که البته در آمار و ارقام خیلی واضح و روشن بود نیز از جمله مانورهایی بود که به زعم بسیاری از متخصصین و کارشناسان امور مالی داخلی و خارجی نمیتوانست همچنان ادامه یابد، چنین هم نشد . ابتدا روند افزایشی متوقف و سپس مدتی روند نزولی ارزش سهام طی شد . بنابراین برای هر دستاورد مقطعی نباید تبلیغات قطعی و پرمایه کرد ، هرچیزی به قدر و سهم خود و در محدوده زمانی خود پذیرفتنی و عاقلانه است نه بیشتر از آن
به قول شیخ محمود شبستری :
جهان چون زلف و خط و خال و ابروست که هرچیزی به جای خویش نیکوست
تجربه نشان داده است در اکثر مواردی که مسولان کشور در رده های مختلف با صدای بلنداعلام وعده کرده اند،آن قرار و وعده به هم خورده و محقق نشده است . معلوم نیست اینگونه تبلیغ و اعلام از کی و کجا شروع شده است . البته اکثرمردم نسبت به این گونه وعده ها بی تفاوت و بعضا با حسی منفی و نا امید شده اند. مدتی است آقای روحانی رییس جمهور هرموردی که اعلام میکند و وعده ای که برای گشایش های اقتصادی می دهد ، نه تنها محقق نمیشود بلکه نتیجه معکوس میدهد . وعده هایی مثل فراوان شدن و در نتیجه ارزان شدن ارز ، آزاد شدن دلار در اثر برگشت دلارهای ناشی از صادرات و دریافت طلب های ارزی ایران از تعدادی از کشورها ، و . . . از این قبیل قول و قرارها که تقریبا در همه موارد نتیجه معکوس داده است ، یعنی عملا سیر افزایش نرخ دلار در برابر ریال و بی ارزش شدن پول ملی همچنان ادامه یافته است . در اینصورت آیا بهتر نیست این رویه اعلام قبلی بطور کلی متوقف شود ، بهتر نیست بگذاریم امری صورت بگیرد ، سپس در مورد آن تفسیر و تبلیغ کنیم .
البته بحث اعلام پیشاپیش یکسری اقدامات محدود به آقای رییس جمهور ودیروز و امروز نمیشود، سال هاست در مورد سیاست ها هسته ای و تقویت تجهیزات نظامی کشورمان هم همینگونه اعلام ها را داریم ، در زمان ریاست جمهور قبلی هم ، آقای رییس جمهور ، در سخنرانی ها در برابر اجتماع مردم اعلام میکرد تا چند ماه دیگر فلان تعداد سانتری فیوژ به مجموعه قبلی اضافه میشود ، یا فلان دستگاه تکمیل میشود، عده ای هم کف میزدند و ابراز احساسات میکردند ،ولی بسیار از مخاطبین نیز مثل نگارنده متوجه نمی شدند که تا چندتا سانتریفیوژ دیگر اضافه بشود خوب است و عواقب فوری و بلند مدت آن به چه میزان در روند زندگی جاری مردم اثر گذار خواهد بود ،حتما تاثیرات بلند مدتی دارد ولی وقتی فرد رییس جمهور آنرا با صدای بلند فریاد میزند توقع همه میرود بالا که اثر آنی داشته باشد .
یک بار یک خبرنگار انگلیسی سوال میکرد، چرا بیشتر مسولان شما ، سیاست ها و اقداماتی که قرار است در آینده دنبال کنند و انجام دهند، حتی امور محرمانه نظامی را پیشاپیش فریاد میزنند . او اضافه میکردکه به قول خودشما ایرانی ها سنگ بزرگ ، نشانه نزدن است وگرنه سیاستمداران ما همواره مشغول تقویت و توسعه توان نظامی و حتی بطور محرمانه توان هسته ای کشورمان هستند بدون اینکه پیشاپیش تبلیغ کنند ، اما با به نتیجه رسیدن هرکدام از طرح ها بلافاصله بر روی آن مانور میدهند و تبلیغ میکنند .